Onderweg naar EK'11 en Olympische Spelen 2012

Hallo allemaal,

Het is alweer een tijd geleden, dat ik iets heb geschreven. In deze paar weken zijn er voor mij verschillende dingen veranderd. De belangrijkste verandering: Ik ben veranderd van trainer. Ik trainde dus eerst onder Rens Blom in Sittard. Ik heb voor mezelf natuurlijk goed bedacht welke trainer voor mij de beste optie zou zijn. Ik heb besloten om te gaan trainen in Zoetermeer, bij Jaap van der Plaat. De trainingsgroep ken ik al goed en bevalt me super! Vorige week heb ik de knoop doorgehakt en met veel enthousiasme ga ik het zomerseizoen tegemoet.

Op dit moment ben ik één weekje op trainingsstage in Monte Gordo (Portugal). Heerlijk aan het bikkelen onder de brandende zon, met een verfrissend windje. Dit weekje is dus de stap tussen mijn oude en nieuwe trainer. Tijdens deze trainingsstage heb ik geen polsstokken meegenomen. Ik ben hier dus om aan mijn snelheid, kracht en uithouding te werken. Naast het harde trainen, is het voor mij ook een mooi moment om al mijn nieuwe keuzes op een rijtjes te zetten.

Verandering van trainer neemt een hoop veranderingen met zich mee. Al mijn spullen zijn al verhuisd vanuit Sittard. Ik ga nu weer gezellig bij mijn ouders wonen. Samen met mijn trainer Jaap van der Plaat ga ik een weekprogramma creëren. Twee keer per week ga springen in Zoetermeer. Mijn trainingsschema’s zullen natuurlijk snel duidelijk worden, want ik ben hard aan het trainen om deze zomer top te gaan springen!

Samen met mijn vriend en zijn trainer hebben we mijn programma voor deze week gemaakt. Echt een uitdaging, want ik heb al verschillende oefeningen voor de eerste keer moeten doen. Er zijn zoveel verschillende ideeën en dus manieren van trainen.

Om vanuit de trainersrol te spreken: “Ik ben aan het werken buiten mijn comfortzone!” Als je steeds dingen doet die je al weet en kan, word je niet beter. Je wordt pas sterker wanneer je oefeningen doet die moeilijker/lastiger/zwaarder zijn!

Jullie zullen snel weer iets van mij horen.

Groetjes Leonie

Het wedstrijdseizoen is begonnen. Dit houdt in: knallen bij de wedstrijden! Laten zien wat ik in me heb! Tijdens de vele trainingen weet ik dat ik zeker meer waard ben dan 4.20m. Nu rest alleen nog de simpele klus, om het ook te doen! Dat blijft altijd de spannend tijdens de wedstrijden.

Op dit moment zit ik samen met de nationale selectie in Clermont-Ferrand (FRANCE) voor twee weken. Daar springen we ook twee hele mooie wedstrijden. Eén zit er al op. Daar had ik zeker meer van verwacht. Tijdens het inspringen, voorafgaand aan de wedstrijd, ging het springen super goed. Tijdens de wedstrijd heb ik het alleen laten liggen. Ik mistte de overtuiging in mijn sprong, waardoor ik niet heb kunnen laten zien wat er echt in zit.. Dat is natuurlijk heel erg balen.

Het beste wat ik dan kan doen is: Deze wedstrijd snel vergeten. Natuurlijk ga ik samen met Rens Blom bespreken hoe ik dit bij de volgende wedstrijd kan voorkomen. Er is altijd wel een leermoment uit te halen. De dag na de wedstrijd heb ik meteen weer een lekkere krachttraining afgewerkt. Dat geeft dan wel voldoening! Even weer mijn lichaam op een positieve manier aan het werk zetten.

Alle pijlen staan nu weer op de volgende wedstrijd in Lyon. Een hele grote wedstrijd met een mooi sterk veld aan de start! De verbeterpunten vanuit de vorige wedstrijd neem ik mee, zodat het alleen maar beter kan gaan.

Nu nog een week te gaan in Clermont-Ferrand. Vanavond gaan we met de polsstokgroep uit Frankrijk en Engeland uiteten. De Engelse zijn hier ook op trainingsstage. Morgen gaan we weer springen. Ik verwacht, als voorbereiding op de wedstrijd van zaterdag, dat ik veel ga springen met een lat. Vaak springen we met elastiek, wat natuurlijk minder confronterend is. Al raak je hem een beetje aan,het elastiek blijft gewoon hangen. Door tijdens de training met lat te springen, raak ik daar ook meer aan gewend. Met lat is natuurlijk simpel. Heb je hem aangeraakt, valt hij naar beneden. Dan is de stap naar de wedstrijden alleen maar gemakkelijker!



Dit is de indoorhal in Clermont-Ferrand. Ik sta in de verte op de aanloop om te gaan springen.

Groeten Leonie

Vanaf september tot nu heb ik heel hard getraind. In dit trainingsblok heb ik heel veel krachttrainingen moeten doen, vooral voor mijn benen. Ik ben het met mijn trainer Rens Blom eens dat ik meer vermogen moet krijgen in mijn benen. Ik heb elke week twee à drie keer diepe squat moeten doen. Bij deze oefening ligt er een halter in mijn nek en moet ik vervolgens zo diep mogelijk door mijn knieën zakken en vervolgens weer omhoog gaan. Dit begon met 20kg. Vervolgens moest ik elke keer meer gewicht nemen. 5setjes van 12herhalingen later, voel ik dit natuurlijk heel erg in mijn bovenbenen en kont. Samen met mijn trainingsmaatjes lachen we er ook wel eens om: “Ik moet een kont gaan kweken!”

Naast de krachttrainingen heb ik in deze periode ook veel moeten springen uit korte aanloop, om technische verbeteringen er in te slijpen. Tijdens de springtrainingen ben ik natuurlijk hard aan het nadenken om de sprong beter uit te voeren. Soms lukt dit, maar soms ook niet. Oefening baart kunst zeggen ze dan hé!

Ik ben zelf heel erg perfectionistisch. Daarom loop ik mezelf soms tijdens de techniektrainingen in de weg. Dan frustreer ik mezelf, met de vraag: Waarom lukt het nou niet? Hier heb ik vaker gesprekken over met Rens. Ik leer het ook steeds beter als een proces te zien. Elke keer maak ik stapjes vooruit. Deze eigenschap is zeker van belang, om uiteindelijk hoog te gaan springen!

Vanaf dit moment zit ik in de wedstrijdspecifieke voorbereiding. Nu heb ik iets minder trainingen, maar de trainingen zijn meer wedstrijdgericht. Dit houdt in dat het nu niet meer gaat om versnellingen, maar om 100% sprint. Geen opbouwende kracht, maar met het maximale gewicht etc. Alles is meer maximaal, waar het natuurlijk tijdens de wedstrijden ook om gaat.

Ik moet zeggen dat ik, na al die krachttrainingen, meer vermogen voel ik mijn benen. Ik kan nu meer krachtiger lopen. Dat hebben mijn trainer Rens en ik beide opgemerkt. Het kan natuurlijk altijd nog beter, maar de eerste stap is gezet!

Tijdens de krachttraining merk ik ook al verschil. Vanaf nu ben ik weer maximaal aan het voorslaan. Dit houdt in dat je de halter vanaf de knie, zo actief mogelijk naar je borst brengt. Deze week had ik weer nieuw record van 67,5kg! Terwijl dit pas de tweede training was, dat ik het maximaal heb geprobeerd. Volgende week, ga ik weer voor een nieuw record ☺!

Twee à drie keer per week ben ik aan het polsstokspringen. Nu heb ik alweer de stap gemaakt naar mijn langere aanloop. Vanuit een langere aanloop heb je meer snelheid, waardoor je weer langere en stuggere stokken kunt pakken. Mijn eerste training met mijn wedstrijdstokken heb ik al achter de rug. Mijn wedstrijdstokken zijn 4.45m lang. Deze heb ik vorig jaar kunnen aanschaffen dankzij jullie. Dit is mentaal weer een stap, maar gelukkig heb ik deze alweer gemaakt! Daardoor ga ik een stuk meer ontspannen de wedstrijden tegemoet.

Ik wens jullie allemaal een fijne kerst en een sportief, maar vooral gezond 2012!

Groeten Leonie

Het leek mij nu een leuk idee om jullie iets te vertellen over mijn leven, naast de trainingen.

Speciaal voor mijn sport ben ik deels verhuisd naar Sittard. Daar woon ik samen met vier andere trainingsmaatjes, één Nederlander en twee Belgische springsters. We wonen in een ruime gezinswoning. Dit is geregeld vanuit de atletiekbond. Twee maanden geleden woonden we nog in een ander huis in Sittard, wat eigenlijk te ver was van de baan. Het huis ligt nu dichterbij, waardoor we maar 10 minuten moeten fietsen naar de atletiekbaan.

Van zondagavond tot donderdagavond ben ik in Sittard te vinden. De andere dagen reis ik af naar mijn familie in Volendam. Heerlijk thuis! Thuis laad ik mezelf weer helemaal op om in Sittard weer hard te trainen. Van het avondeten samen met mijn familie kan ik kan ik dan intens genieten.

Samen met mijn huisgenootjes in het atletenhuis zorgen we voor een gezellige sfeer. De kerstboom staat al opgetuigd. Ook hebben we samen schoonmaakafspraken gemaakt, zodat het huis lekker schoon blijft. Die afspraken hebben we echt op een bord genoteerd, want anders wordt het gewoon simpelweg niet gedaan.
Na de traingenen ben ik in Sittard aan het uitrusten, maar er moet ook nog gestudeerd worden. Dit is soms lastig te combineren. Voor mijn studie moet ik de nodige verslagen schrijven. Door mijn studieopdrachten goed te plannen, lukt het mij gelukkig om ’s middags even te slapen. Dan is alle energie er weer om tijdens de middagtraining te knallen.

Over een jaartje ben ik alweer afgestudeerd als lerares basisonderwijs. Ik ben zeker trots dat ik mijn HBO studie combineer met mijn topsport. Ik weet dat ik volgend jaar nog volop met mijn topsport bezig ben, maar dit papiertje komt zeker later van pas.
Op dit moment loop ik elke vrijdag nog stage in Volendam. Dit is aan de ene kant natuurlijk vermoeiend, maar het is zeer leuk om te doen!

Naast mijn drukke maar leuke leven wil ik ook nog tijd vrij maken voor mijn vriend. Om het gemakkelijk te maken heb ik mijn liefde gevonden in België. Echt handig☺! Gelukkig zit hij ook in de topsportwereld van atletiek, dus zorgen we ervoor dat we elkaars trainingen een beetje kunnen combineren om wat vaker bij elkaar te zijn!
Toch blijft het lastig om elkaar vaak te zien. Op dit moment is hij op trainingsstage in Zuid-Afrika en vervolgens vertrek ik in januari weer twee weken naar Frankrijk. We vinden net de tijd om samen kerstmis te vieren. Ik kan daar maar moeilijk aan wennen. Wat ik in ieder geval wel weet, is dat ik extra geniet van de momenten dat we wel samen kunnen zijn.

Met sportieve groet,

Leonie

In 2012 behoor ik vanuit de atletiekunie bij de Jong Oranje selectie. Dit op basis van mijn resultaten van het afgelopen jaar: 8e op het Europees Kampioenschap -23jaar!

De doelen voor dit jaar zijn duidelijk. Dit jaar is het jaar van het Europees Kampioenschap in Helsinki en de Olympische Spelen. Om naar het Europees Kampioenschap te mogen moet ik 4.40m springen. Voor de Olympische Spelen is de limiet 4.50m. Mijn record is op dit moment nog 4.20m.

Dit betekent: Bikkelen deze winter!
Daar ben ik al hard mee bezig en ik moet zeggen dat ik het al aardig voel in mijn benen. Samen met mijn trainer hebben we besloten dat het deze winter echt belangrijk is dat ik veel krachttrainingen draai om sterker te worden in mijn benen. Diepe squats staan veel op het programma. Dit houdt in: met gewicht op je nek zo diep mogelijk door je knieën zakken en weer omhoog komen. Dit oneindig lang. Ik weet waar ik het voor doe!

Na de twee weken trainingsstage in Clermont-Ferrand (Frankrijk) ben ik meteen hard door blijven trainen. Mijn trainingsweek ziet er nu als volgt uit:
Maandag: Ochtendtraining en middagtraining (Sittard)
Dinsdag: Ochtendtraining en middagtraining (Sittard)
Woensdag: Ochtendtraining (Sittard)
Donderdag: Ochtendtraining en middagtraining (Sittard)
Vrijdag: Stage op basisschool voor studie (Volendam)
Zaterdag: Ochtendtraining (Volendam)
Zondag: Rust (reizen naar Sittard)

Elke keer als ik mijn weekprogramma zie dat besef ik elke keer weer dat ik toch een heel druk, maar vooral leuk bestaan heb! Naast de trainingen lijkt het natuurlijk of ik verder helemaal vrij ben, maar dat in tegendeel. Tussen de trainingen door werk ik verder aan mijn studie, maak ik verslagen of bereid ik mijn stage voor.

Deze week heb ik een bezoek gebracht aan sportarts Peter Vergouwen in Ede. Ik vind deze man echt helemaal geweldig. Bij Peter krijg ik een totaal uitgebreide sportkeuring, van maarliefst 5uur en 30minuten! Ongelofelijk lang, maar echt super zinvol.
Voorafgaand aan de keuring, moest ik verschillende vragenlijsten invullen, gedetailleerd wat ik allemaal doe maar ook hoe ik mezelf voel. Tijdens de keuring wordt eerst mijn hele lichaam na gekeken. Alles gecheckt en genoteerd. Als hij ergens over twijfelt, wordt 10minuten later een foto of scan gemaakt. Zo gemakkelijk gaat dat! Geen wachttijden.. dat kennen ze daar niet. De topsporters hebben voorrang in het gehele ziekenhuis.

Bij de bloedafname geldt hetzelfde. De hele wachtkamer zit vol met mensen, allemaal te wachten voordat ze geprikt kunnen worden. Het moment dat ik wilde gaan zitten, was ik al aan de beurt! Wat een service..


Naast de fysieke testen heeft hij samen met mij mijn hele weekprogramma doorgelopen en precies aangegeven wat hij wel goed vindt en wat niet. Zo maakt hij mij weer duidelijk waar ik het beste kan schuiven binnen trainingen zodat ik zoveel mogelijk tot rust kan komen. Van hem neem ik alles aan, want hij is echt geweldig goed. Alle bekende sporters, binnen en buiten Nederland, komen bij hem voor behandeling.

Zo begin ik weer helder, vol verbeteringen aan het nieuwe seizoen!

Groetjes en tot snel weer.

Het nieuwe seizoen is weer begonnen! Na een welverdiende vakantie in Kreta ben ik op dit moment in Frankrijk op trainingsstage. De eerste twee trainingsweken van het nieuwe seizoen brengen we door in Clermont-Ferrand. Echt een super leerzame stage. We trainen hier mee met de groep van Renaud Lavillenie. Hij is de Europees Kampioen indoor en outdoor van 2010-2011. 2e werd hij op het Wereld Kampioenschap in 2009 en 3e op het Wereld Kampioenschap in 2011. Heel indrukwekkend wat hij hier laat zien.

Samen staan we op de aanloop om te polsstokspringen. Niks geen ego, gewoon lekker samen trainen. Ik spreek heel veel met de atleten, zo kom ik erachter hoe zij trainen en ontdek ik wat de verschillen zijn. Mijn Frans wordt hier heel goed bijgespijkerd! Dit is natuurlijk ideaal voor mij, aangezien mijn vriend uit België komt .
Ondanks alles wat Lavillenie al heeft bereikt in zijn carrière is en blijft hij gewoon heel onbevangen. Ik denk dat dit zijn grootste kracht is. Hier kan ik zelf heel veel van leren. Natuurlijk heb ik heel veel plezier in mijn sport, maar omdat ik soms zo perfectionistisch ben tijdens het springen ben ik misschien soms te erg gefocust. 100% van de dag ben ik ermee bezig. Dit is natuurlijk mijn drijfveer, maar toch merk ik dat het op zijn manier meer onbevangen blijft! Dit ga ik vanaf nu in mijn achterhoofd houden!

We zijn hier heel veel aan het springen, minimaal drie keer per week. We zijn normaal gewend dat we altijd onze aanloop uitmeten met een meetlint. De Fransen pakken dit anders aan. Die gaan gewoon onbevangen ergens staan en zien bij de eerste sprong of ze uitkomen of niet. Zoals de Fransen dit kunnen, kunnen wij Nederlanders dat ook. Op deze manier leren we meer om te gaan met verschillende omstandigheden en dit kunnen we dan weer inzetten tijdens de wedstrijden.

De dagen wisselen zich af tussen één of twee trainingen per dag. Tussen de trainingen ga ik vaak tussen 30 tot 60min slapen. Dan heb ik weer energie voor de avondtraining. Soms nemen we aan het einde van de dag een sauna om even alle afvalstoffen eruit te zweten om de dag daarna weer fris op training te verschijnen.

Zaterdag vertrekken we alweer naar huis. Deze twee weken zijn omgevlogen. Met een tas vol nieuwe en interessante bagage keer ik weer terug naar Nederland! Die bagage ga ik natuurlijk nuttig gebruiken!

Groeten Leonie Schilder

Het is nu tijd om terug te kijken op het zomerseizoen. Ik heb er gemengde gevoelens over. Ik heb gepiekt op het goede moment, namelijk het EK onder 23 jaar. Met een evenaring van mijn record van 4.20m mag ik zeker niet ontevreden zijn. 
Anderzijds weet ik dat er dit seizoen veel meer in zat. Tijdens verschillende wedstrijden was ik heel onregelmatig bezig. Mijn aanloop was dan heel wisselend, waardoor ik niet lekker in mijn wedstrijd kwam. Dat is dan natuurlijk heel frustrerend. Dit zorgde voor grote teleurstellingen. Daardoor heb ik bijna niet de mogelijkheid gehad om hogere hoogtes te proberen. 

Natuurlijk weet ik dat dit bij topsport hoort. De vele teleurstellingen zorgen ervoor dat de hoogtepunten extra geweldig zijn. Daar kan ik dan heel intens van genieten.

Samen met mijn trainer Rens Blom heb ik al het seizoen geëvalueerd. Daarin hebben we duidelijk besproken welke richting we volgend seizoen op gaan en wat we gaan aanpakken. Volgend jaar staat eerst het Europees Kampioenschap in Helsinki op het programma. Om daar heen te mogen moet ik 4.35m springen. Ik weet nu al dat ik dat dit seizoen had kunnen springen. Dit seizoen is het er nog niet uitgekomen maar ik heb er het volste vertrouwen in dat dit gaat lukken in het seizoen 2011-2012! 
Naast het EK is er natuurlijk de Olympische Spelen in Londen 2012. De limiet is maarliefst 4.50m. Dit is natuurlijk nog een stap, maar hier ga ik zeker voor. Volgens mijn trainer Rens Blom zit het er zeker in en hij gaat er alles aandoen om mij hierin te steunen!

Dit seizoen had ik er al voor gekozen om mijn laatste studiejaar aan de IPABO op te splitsen in twee jaren. Zo kan ik het beter combineren met mijn trainingen. Vanaf april 2011 had ik een half jaartje geen school. Eerst had ik gedacht dat dit echt ideaal zou zijn om mezelf volledig op de trainingen te kunnen richting. Nu kan ik toch concluderen dat het voor mij beter is, om iets naast mijn sport te hebben. Ik ben elk moment van de dag met mijn gedachten bij het polsstokhoogspringen. Door dit jaar weer verder te gaan met mijn studie, kan ik mijn aandacht ook even bewust van de sport af halen door mezelf te richten op mijn studie.
Dit geeft mijn leven meer inhoud, wat mijn springen zeker ten goede zal komen!

Start van het winterseizoen: Twee weken trainingsstage in Clermont Ferrand (Frankrijk) om te trainen met de Europees Kampioen Renaud Lavillenie! Niet verkeerd hé?

Met sportieve groet, Leonie

Terugkijkend op het EK heb ik goed gepresteerd. Heerlijk genoten. Door op het EK in de finale mijn persoonlijk record te evenaren van 4.20m, mag ik alleen maar trots zijn. Dit heeft mij ook veel vertrouwen gegeven voor de rest van het seizoen. Twee weken na het EK in Ostrava stond het Nederlands Kampioenschap op het programma is Amsterdam.



Door een ongelukkige val op de mat tijdens het EK heb ik twee weken lang last van mijn rug gehad. Dat is natuurlijk geen ideale voorbereiding voor het NK. Gelukkig had ik er tijdens het NK geen last van, maar door alle omstandigheden was ik tijdens het NK gewoonweg moe. Natuurlijk heb ik echt mijn best gedaan, maar ik merkte dat het springen me allemaal heel veel energie kostte. Toch heb ik er nog 4.11m uit weten te persen, maar daarna zat er echt geen energie meer in . Gelukkig was de sportarts, Peter Vergouwen, aanwezig in het Olympisch stadion, hij heeft mijn rug en nek direct na de wedstrijd behandeld en hierna moest ik een hele week verplicht rust houden. Teleurstellende 4e plaats. Mijn conclusie: Snel weer vergeten, goed mijn rug laten herstellen, genieten van mijn rustweek en daarna weer verder trainen.

Voorafgaand aan het Nederlands Kampioenschap had ik al met mijn trainer Rens Blom afgesproken dat ik na het NK een week rust zou hebben. In deze week heb ik lekker genoten van mijn rust, helemaal niks aan sport gedaan. Was echt even genieten!
Deze rustweek is alweer achter de rug. Vervolgens zijn we weer hard gaan trainen. De eerste trainingsweek zit er alweer op en we hebben echt hard gebikkeld. Ik heb overal spierpijn, maar dat is ook wel weer eens lekker. Heerlijk uitgeteld op bed om de volgende dag weer fris op de training te verschijnen. Om extra goed te herstellen heb ik mezelf deze week alweer laten los masseren en heb ik een bezoekje gebracht aan een wellnesscentrum. Zo komen mijn spieren weer extra tot rust.

Er staat nog één zware trainingsweek op het programma en dan heb ik vanaf begin tot midden september nog vier/vijf wedstrijden op het programma staan. Ik spring nog twee wedstrijden in Aachen (Duitsland), één wedstrijd op de markt in Sittard en één in Venlo. Heel misschien staat er nog een wedstrijd in Milaan op het programma. Met een beetje geluk gaat dat door! Laten we hopen.

Ik moet zeggen dat het me goed doet om weer even alleen met het trainen bezig te zijn. Even de focus van de wedstrijden af, om weer in september helemaal scherp te zijn.
Ik houd jullie weer verder op de hoogte.

Groetjes Leonie Schilder

Ik heb een hele mooie week achter de rug. Maandag 18-07 ben ik terug gekomen van het Europees Kampioenschap -23 in Ostrava. Echt een geweldige ervaring.

11-07 waren we aangekomen. Samen met alle andere landen, zaten we op een universiteitscampus, 10minuten vanaf het stadion. Stadsbussen waren beschikbaar gesteld tussen de universiteitcampus en het stadion. Ideaal geregeld. Het eten was gelukkig ook goed geregeld. Genoeg keuze: rijst, aardappels, pasta, verschillende groenten, brood etc. Naar ieder wat wils!

15-07 was de kwalificatiewedstrijd voor het polsstokhoogspringen. Ik had dus nog een paar dagen om mezelf goed voor te bereiden op de wedstrijd. Ik heb nog een kleine sprinttraining en een krachttraining gedaan. De dag voordat het toernooi begon, mochten we in het stadion trainen. Samen met Denise Groot en onze trainer Rens Blom, hebben we de polsstokaccommodatie bekeken. Twee polsstokmatten lagen perfect klaar voor de kwalificatiewedstrijd. Rens vertelde ons al dat we ieder op een andere mat moesten springen, zodat het voor iedereen gelijk is. Zo konden we elkaar niet helpen bij het inspringen.
In het, op dat moment nog, lege stadion hing al een heerlijke sfeer. Ik had er echt zin in!

Tussen de trainingen heb ik veel geslapen, om tijdens mijn wedstrijd zo fit mogelijk te zijn. Het toernooi begon de 14e al dus ben ik even gaan kijken bij de eerste wedstrijden van het toernooi. Ik merkte aan mezelf dat ik gewoon gezonde spanning had, geen extreme zenuwen.

De kwalificatiewedstrijd begon al om 10.10u dus we waren al om 8.00u op het inloopveld. We waren in totaal met 25 deelnemers. Om de finale te halen, moest ik bij de eerste 12 zitten. De kwalificatiewedstrijd ging perfect. 3.85m, 3.95m, 4,00m en 4.05m sprong ik in mijn eerste poging. Toen waren we nog met 14 deelnemers. De wedstrijd ging dus nog door, totdat er nog 12 over zouden zijn. Op de 4.10m was het even spannend, deze haalde ik in mijn derde poging. Vervolgens haalde ik de 4.15m in mijn eerste poging. Toen ben ik heel goed de andere meiden in de gaten gaan houden. Rens gaf al aan, dat er op 4.15m nog twee meiden moesten afvallen. Dit gebeurde ook, dus dat betekende dat ik in de finale zat! Denise haalde ook de 4.15m dus zaten we samen in de finale. Helemaal top!

Na een rustdag was zondag 17-07 de finale. Ik voelde me goed, had perfecte zenuwen. Het was een warme dag, 28graden. Er stond veel zijwind, wat lastig was tijdens het springen. Toch heb ik een hele mooie finale gesprongen. Ik heb uiteindelijk weer 4.20m gesprongen in mijn derde poging. 4.25m scheelde helemaal niks. Vooral de laatste poging was echt bijna, ik weet niet hoe ik de lat heb geraakt... Ik ben uiteindelijk 8e geworden, met 4.20m. Vorige week sprong ik deze hoogte voor het eerst in Brussel. Vervolgens spring ik op een toernooi dezelfde hoogte. Dan kan ik niet ontevreden zijn.

Ik weet alleen dat er nog veel meer in zit, dus dat ga ik dit seizoen nog verder laten zien!

Hallo allemaal,
Het Europees Kampioenschap -23jaar komt in zicht! Maandag vertrek ik, samen met de Nederlandse ploeg naar Tsjechië.

Woensdag heb ik een teammeeting gehad met de Nederlandse ploeg. De nodige informatie is verteld en we hebben de Nederlandse kleding gekregen. Leuk om iedereen nog even voor maandag te zien. Een heel gezellig team dus dat komt helemaal goed!

Voordat het EK begint spring ik morgen 10-07 nog een laatste wedstrijd in Brussel. Deze week heb ik nog een springtraining gedaan. Dit was mijn beste training ooit! Het ging echt geweldig. Tijdens de training heb ik met mijn meeste stugge stok gesprongen en heb ik de stok heel goed kunnen belasten. Daardoor haalde ik veel meer hoogte dan ooit te voren. Dit geeft natuurlijk een super gevoel en een heerlijk vertrouwen voor het EK.
Morgen is de laatste test voor het EK. Na de wedstrijd in Brussel vertrek ik samen met Denise Groot en mijn trainer Rens Blom richting Volendam. Vervolgens pak ik snel mijn koffer en slaap ik het laatste nachtje lekker thuis. Mijn ouders brengen mij vervolgens maandagochtend vroeg naar Schiphol.

Natuurlijk moeten de polsstokken ook mee naar Ostrava, niet geheel onbelangrijk! Dit zorgt altijd voor een hoop extra geregel. Gewoonlijk gaan de stokken mee met het vliegtuig, wat weer voor veel extra kosten leidt.
Wij moeten één keer overstappen in Praag. Het probleem zou zijn dat de polsstokken vervolgens met auto’s naar Ostrava vervoerd moesten worden, want ze konden niet mee met het volgende vliegtuig. Het leek ons geen prettig idee, om de stokken in Praag te laten liggen, zonder iemand van het Nederlandse team daarbij.
Gelukkig is dit probleem opgelost, want Klaas Pollema vertrekt met de auto vanaf Sittard naar Ostrava. Hij is een grote supporter en volgt alles rondom AV.Unitas. Hij wil voor ons de stokken meenemen. Daar zijn we hem heel dankbaar voor.
Mijn ouders, mijn grootste supporters, reizen ook af naar Ostrava om mijn wedstrijden te zien.

Volgende week is het 24-25graden in Ostrava. Ideale temperatuur om goed te kunnen presteren.

Ik houd jullie op de hoogte. Ik heb er zin in en ik ga alles geven wat in mezelf zit!

Groetjes Leonie

Beste lezers,

Zoals ik in mijn vorige verhaal heb verteld, heeft sport hele mooie momenten maar ook heel veel dieptepunten. Op dit moment wordt het voor mij weer een positieve spiraal.

Doordat ik deze winter veel technische punten van het springen heb veranderd, kostte het mij moeite om dit meteen om te zetten tijdens de wedstrijden. Als de hoogte er niet uit komt is dat natuurlijk frustrerend. Deze week heb ik gemerkt dat het stap voor stap beter gaat tijdens de wedstrijden. De aanpassingen van de winter beginnen langzaam aan op hun plaats te vallen. Gisteren heb ik in Nivelles (België) 4.00m gesprongen. Er zat nog veel meer hoogte in, maar ik heb weer een stap vooruit gezet. Heb met zwaardere (stuggere) stokken gesprongen en mijn aanloop verliep steeds beter. Deze punten neem ik weer mee naar mijn volgende wedstrijden. Stap voor stap begin ik steeds meer in vorm te raken. Uiteindelijk is 15 en 17juli het grote moment om te pieken: Europees Kampioenschap -23jaar in Ostrava.

De capaciteit en het vertrouwen is er zeker om daar hoog te springen. Er staan nog drie wedstrijden op het programma voordat ik naar Tsjechië vertrek. Verder worden de puntjes nog op de I gezet tijdens de trainingen.

Beste lezers,

Topsport kent super veel mooie hoogtepunten, maar ook veel dieptepunten. Het wedstrijdseizoen is net gestart. Vol vertrouwen ben ik de wedstrijden begonnen, omdat ik met een super gevoel ben terug gekomen vanuit de trainingsstage in Tenerife.

Op dit moment heb ik vier wedstrijden achter de rug. De eerste drie wedstrijden heb ik mijn aanvangshoogte niet gehaald. Ik heb dus de hoogte, waarop ik mijn wedstrijd ben begonnen, niet gehaald. Eén technisch aspect had ik nog niet onder controle tijdens deze drie wedstrijden, waardoor ik mijn sprong niet kon afmaken. Dit is natuurlijk super frustrerend. Precies dit technische aspect, waar mijn focus al een langere periode zit, gaat tijdens de trainingen heel goed. Deze focus moet ik zien vast te houden tijdens de wedstrijden.

Mijn vierde wedstrijd heb ik aangepakt als een training. Ik ben er ontspannen in gegaan en dit ging een stuk beter. Ik ben absoluut niet tevreden over de hoogte, maar ik heb weer een stap gemaakt, waardoor ik weer met vertrouwen naar mijn volgende wedstrijd ga. Een belangrijk positief punt vanuit deze laatste wedstrijd: al mijn stokken waren te ‘licht’. Na elke sprong in de wedstrijd moest ik van stok wisselen, de stok was te soepel. Doordat ik steeds beter in de wedstrijd kwam, begon ik steeds beter te springen, dus moest ik vervolgens weer naar een stuggere stok. Een mooie voorbereiding op mijn volgende wedstrijd zaterdag in Oordegem (België). Dan komen zeker mijn nieuwe gesponsorde stokken van pas!

Er staan nog heel veel wedstrijden op het programma. Op 15 juli moet ik super goed in vorm zijn, dus ik heb nog de tijd om goed in mijn wedstrijdseizoen te groeien. Ik heb vandaag weer heerlijk getraind, dus ik houd vertrouwen. Ik weet dat het goed komt en het belangrijkste om te weten is dat ik deze periode zo weer ben vergeten, wanneer een wedstrijd weer super gaat!



Groetjes Leonie

Beste lezers,

Een week geleden was ik nog aan het trainen in Tenerife. Nu weer aangekomen in Nederland volgen de laatste voorbereidingen voor het wedstrijdseizoen. Zaterdag 21-05 spring ik mijn eerste wedstrijd in Hoorn. De trainingen binnen het wedstrijdseizoen zijn heel specifiek en minder lang. Alle puntjes worden dan op de i gezet, om zo fit mogelijk op de wedstrijden te verschijnen. Dinsdag heb ik mijn laatste springtraining gehad voor Hoorn. Tijdens deze training heb ik gesprongen uit 16pas. Dit is mijn wedstrijdaanloop. Nu weet ik op de wedstrijd precies waar ik moet gaan staan. Zo ga ik ontspannen en vol zelfvertrouwen de wedstrijd in.

De dag voor de wedstrijd staat er nog een korte krachttraining op het programma. Dit is voor mij de ideale voorbereiding op een wedstrijd. Zo zorg ik voor de nodige spanning op mijn benen, waardoor ik de dag daarna lekker kan lopen.

Tot Juli staan er minimaal negen wedstrijden op mijn programma. 15 en 17 juli staan de belangrijkste wedstrijden op het programma. Het Europees Kampioenschap -23jaar in Ostrava. Alle wedstrijden gelden als voorbereiding naar dit magische toernooi!

Hier nog een mooie actiefoto tijdens het springen vanuit Tenerife.



Groetjes Leonie

Beste lezers,

De opbouw naar het zomerseizoen is weer begonnen. Dit houdt in: veel en hard trainen! Na anderhalve week voel ik het al goed aan mijn lichaam. Veel spierpijn! Ik moet ook wel toegeven dat ik het een heerlijk gevoel vind. Door elke dag twee keer te trainen, geeft het jezelf echt voldoening. Ik ben ook trots op mezelf als ik weer een zware training heb afgewerkt.

Ik zal jullie een beeld schetsen hoe mijn dagen er tijdens de zware trainingen in Sittard uitzien. De eerste training staat om 10uur op het programma. Mijn dag begint met ongeveer 20minuten fietsen naar de atletiekbaan. Vervolgens ben ik daar om 9.45uur zodat we vooraf nog van alles kunnen bespreken met elkaar en met de trainer Rens Blom. Van 10uur tot +/- 12uur zijn we aan het trainen. De trainingen variëren heel erg: Sprinttraining, krachttraining, springtraining/techniek, turntraining, sprongkracht etc.

Na de ochtendtraining zorg ik altijd dat ik iets te eten mee heb, zoals bijvoorbeeld kwark. Dan is mijn eerst voorraad aangevuld en vertrek ik naar het atletenhuis. Daar neem ik dan een heerlijke voeding en vervolgens pak ik meestal 20min om te slapen. De rest van de tijd gebruik ik om aan mijn studie te werken of om verder tot rust te komen. Vervolgens staat de tweede training om 16.00uur op het programma.

Na de training breng ik een/twee keer per week nog een bezoekje bij de fysiotherapeut om alles los te laten masseren. De fysio is dan gelukkig gewoon aanwezig op de atletiekbaan. Dat is natuurlijk ideaal geregeld. Ik moet zeggen dat ik mezelf heel fit voel. Heel soms een klein pijntje, maar dat hoort erbij. Ik kan alle trainingen volbrengen en daar word ik uiteindelijk weer sterker van.



Groetjes Leonie

Beste lezers,

Zoals ik in mijn vorige stuk heb beschreven waren de zware trainingen begonnen. Ik heb nu drie zware trainingsweken achter de rug. Ik heb alles goed kunnen doorstaan, maar intensief waren ze zeker. Drie weken achter elkaar, negen trainingen per week, 2,5 uur per training. Wat een voldoening! Spierpijn heb ik zeker gevoeld, wanneer ik ’s ochtends sprongkracht moest trainen en vervolgens in de middag een zware krachttraining had. Mijn benen, vooral mijn hamstrings, waren dan super vermoeid. In mijn achterhoofd bedenk ik dan altijd: “Hier word ik sterk van!” Ik merkte ook zeker verschil, want deze week had ik weer dat zelfde programma en viel de spierpijn heel erg mee. Gelukkig kon ik dus concluderen dat mijn lichaam al beter tegen de belasting kan.
Deze week staat er nog één training op het programma en dan begin ik zondag met een iets rustigere week. De zwaarste belasting is nu geweest. Dan beginnen weer stap voor stap de trainingen om steeds meer wedstrijdfit te worden.

De variatie tussen de verschillende trainingen houdt het heel afwisselend. Natuurlijk weet ik wel ongeveer wat er op het programma staat want ik moet voorafgaand aan de training natuurlijk weten of ik mijn spikes nodig heb of niet. Op de training zelf weet ik pas de specifieke oefeningen. Rens Blom stelt mijn trainingsprogramma af op mij als individu. Daarin zitten dus specifieke oefeningen die ervoor zorgen dat ik uiteindelijk weer beter ga springen. Iedereen heeft natuurlijk andere goede punten of verbeterpunten.

Ik moet zeggen dat ik het lekker vond om deze drie weken zo hard te trainen, maar ik heb echt zin in volgende week. Iets meer rust en vanaf nu ga ik weer uit mijn hele aanloop springen. Tijdens deze drie weken heb ik steeds mijn techniek aangescherpt vanuit een aanloop met 10 passen. Nu komt de uitdaging om dat te gaan toepassen vanuit 16 passen. Meer snelheid, meer uitdaging!

Groetjes Leonie

Beste lezers,

Op dit moment zit ik heerlijk in Tenerife op trainingsstage. Met de nationale polsstokselectie zijn we hier 2,5 week om optimaal in heerlijke weersomstandigheden te trainen. Ik bereid mezelf voor op het wedstrijdseizoen, want als we 11 mei terug komen beginnen de wedstrijden al. Het aantal trainingen per week is iets minder, maar de kwaliteit is veel hoger.

Alle trainingen moeten maximaal uitgevoerd worden. We moeten bijvoorbeeld maximaal sprinten, maximale kracht tijdens de krachttraining en we zijn heel veel aan het polsstokspringen. Om de dag heb ik een springtraining. Zo kan ik heel veel werken aan mijn techniek, vlak voor het wedstrijdseizoen. Doordat het weer hier altijd boven de 25graden ligt, is het optimaal om goed te kunnen springen. Door het mooie weer zit ik heerlijk in mijn vel en gaan de trainingen gelukkig goed. In de middag slaap ik ongeveer 30minuten om weer fit te zijn voor de tweede training.

De afwisseling om te trainen op een andere locatie vind ik echt super. Andere sfeer, andere mensen, andere materialen, ander land. Extra motivatie om super hoog te gaan springen!



Groetjes Leonie

Beste lezers,

De opbouw naar het zomerseizoen is weer begonnen. Dit houdt in: veel en hard trainen! Na anderhalve week voel ik het al goed aan mijn lichaam. Veel spierpijn! Ik moet ook wel toegeven dat ik het een heerlijk gevoel vind. Door elke dag twee keer te trainen, geeft het jezelf echt voldoening. Ik ben ook trots op mezelf als ik weer een zware training heb afgewerkt.

Ik zal jullie een beeld schetsen hoe mijn dagen er tijdens de zware trainingen in Sittard uitzien. De eerste training staat om 10uur op het programma. Mijn dag begint met ongeveer 20minuten fietsen naar de atletiekbaan. Vervolgens ben ik daar om 9.45uur zodat we vooraf nog van alles kunnen bespreken met elkaar en met de trainer Rens Blom. Van 10uur tot +/- 12uur zijn we aan het trainen. De trainingen variëren heel erg: Sprinttraining, krachttraining, springtraining/techniek, turntraining, sprongkracht etc.

Na de ochtendtraining zorg ik altijd dat ik iets te eten mee heb, zoals bijvoorbeeld kwark. Dan is mijn eerst voorraad aangevuld en vertrek ik naar het atletenhuis. Daar neem ik dan een heerlijke voeding en vervolgens pak ik meestal 20min om te slapen. De rest van de tijd gebruik ik om aan mijn studie te werken of om verder tot rust te komen. Vervolgens staat de tweede training om 16.00uur op het programma.
Na de training breng ik een/twee keer per week nog een bezoekje bij de fysiotherapeut om alles los te laten masseren.

De fysio is dan gelukkig gewoon aanwezig op de atletiekbaan. Dat is natuurlijk ideaal geregeld. Ik moet zeggen dat ik mezelf heel fit voel. Heel soms een klein pijntje, maar dat hoort erbij. Ik kan alle trainingen volbrengen en daar word ik uiteindelijk weer sterker van.




Groetjes Leonie

Beste lezers,

Zoals ik de vorige keer had beschreven, stonden er nog veel wedstrijden op het programma. Tijdens een geweldige meeting in Potsdam heb ik in een winkelcentrum mogen polsstokspringen. Echt een geweldige ervaring. Springen met heel veel toeschouwers die de sprongen van alle kanten konden bekijken, ook van bovenaf. Ik sliep met een atlete op de kamer uit Wit-Rusland. Ik vond dit eerst best spannend, maar het bleek een hele aardig sporter te zijn. Zij mag dit weekend deelnemen aan het Europees Kampioenschap in Parijs. Dat ga ik later ook zeker halen!
Tijdens deze mooie wedstrijd heb ik 4.10 gesprongen, 1cm onder mijn persoonlijk record. Ik baalde een beetje, omdat ik wist dat er meer in zat. Het kan er natuurlijk niet allemaal meteen uitkomen. Gelukkig had ik dat weekend nog een wedstrijd op het programma staan. In Gent wilde ik proberen om 4.20m te springen. Nadat ik de hoogte van 4.05m had gehaald ging ik mijn sprongen wagen op de 4.20m. Het waren drie mooie sprongen, maar de lat bleef steeds net niet liggen. Jammer, als je hem dan nét niet haalt.

De week na dit drukke weekend, was ik eerst vermoeid, want ik had in deze drie dagen 12 uur in de auto gezeten. Natuurlijk heb ik daarom extra mijn rust gepakt door ’s nachts, maar ook overdag veel uurtjes te slapen. Zo stond ik zaterdag 26 februari fit in Apeldoorn om mijn laatste wedstrijd te springen van het winterseizoen, het Nederlands Kampioenschap voor studenten.
Ik was heel ontspannen, dat voelde eigenlijk gek. Ik had eerst een paar sprongen nodig om in het wedstrijdgevoel te komen. Vervolgens voelde het springen veel beter. Uiteindelijk heb ik tijdens deze wedstrijd twee keer mijn persoonlijk record verbroken. Eerst sprong ik 4.12m en vervolgens sprong ik ook de 4.17m!

Echt een heerlijk gevoel. Elke keer laat ik zien dat het beter gaat en dat er nog veel meer in zit. Nu komt de harde trainingsperiode eraan. In april vertrek ik 2,5 week naar Tenerife om de punten op de i te zetten voor het Europees Kampioenschap -23 jaar, waar ik mezelf deze winter al voor heb geplaatst. Ik heb er weer zin in.

De afgelopen twee weken heb ik veel wedstrijden gesprongen. Allemaal om en nabij de 4meter. Elke keer was ik aan het wachten op een uitschieter naar boven, omdat dit tijdens de trainingen al meerdere keren zichtbaar was. Perfect getimed, spring ik op het Nederlands Kampioenschap Senioren (12-02 Apeldoorn) een nieuw persoonlijk record van 4.11meter. 4.16meter scheelde helemaal niks, maar deze hoogte ga ik dan maar bewaren voor de volgende wedstrijden. Met 4.11meter werd ik tweede. Nummer 1 sprong ook 4.11meter, maar deed dit met minder foutpogingen.

Deze week staan er nog twee mooie wedstrijden op het programma. 17-02 vertrek ik naar Potsdam (Berlijn) om op 18-02 een spectaculaire wedstrijd te springen in een winkelcentrum. Dit moet een schitterend spektakel worden dus ik heb er ongelofelijk veel zin in. Vervolgens rijden Rens Blom en ik zaterdag weer door naar Gent (België) om daar zondag opnieuw te springen tijdens het Belgisch Kampioenschap. Nog een mogelijkheid om te laten zien wat ik met mijn goede vorm kan doen. Een week vol avontuur staat mij te wachten!



Groetjes Leonie Schilder

Beste lezer,

vanaf dit moment is er elke keer iets over mij te lezen op de site van nemassdeboer. Ik ben Leonie Schilder en ben geboren en getogen in Volendam. Alles in mijn leven staat op dit moment in het teken van polsstokhoogspringen. Nadat mijn succes is begonnen bij AV.Edam, heb ik na vele gouden Nederlandse medailles de overstap gemaakt om in Sittard te gaan trainen bij oud-wereldkampioen polsstokhoogspringen Rens Blom. Iedere week reis ik op en neer van Sittard naar Volendam.

Op dit moment zit in midden in het wedstrijdseizoen. Ik heb mezelf al geplaatst voor het Europees Kampioenschap -23 jaar van deze zomer in Ostrava (Tsjechië). nemassdeboer steunt mij financieel om de juiste stokken te kopen, waardoor hogere hoogtes binnen handbereik liggen. Ik ben ze hier heel dankbaar voor.
Mijn doel is om uiteindelijk op de Olympische Spelen te belanden en daar heb ik alles voor over.

Zondag 06-02 heb ik een wedstrijd in Liévin (Frankrijk). Mijn nieuwe stokken worden besteld. Op dit moment mag ik tijdens de wedstrijden gebruik maken van geleende stokken uit Duitsland. Ik hoop dat mijn nieuwe gesponsorde stokken snel zullen arriveren. Dan heb ik echt mijn eigen stokken!

Willen jullie zien wie ik ben en hoe het polsstokhoogspringen gaat? Klik dan op deze site en zoek bij video’s naar Leonie Schilder (wedstrijd in Luxemburg + interview) http://www.losseveter.nl/
Over twee weken zal ik beschrijven hoe mijn wedstrijden zijn verlopen.

Tot snel! Groeten Leonie Schilder